Bezpieczeństwo
Jak twój sejf pozostaje zapieczętowany.
Sigilock jest zbudowany tak, że nie możemy zobaczyć twoich danych, nawet gdybyśmy chcieli. Oto dokładnie, jak działa, przed czym chroni, a przed czym nie.
Szyfrowanie na urządzeniu
AES-256-GCM z osobnym losowym kluczem dla każdego pliku.
Klucze z twojego sigilu
Połączone z sekretem, który nigdy nie opuszcza pęku kluczy ani Keystore.
Wiarygodne zaprzeczenie
Nic na dysku nie łączy wzoru z sejfem ani nie zdradza, ile sejfów jest prawdziwych.
Bez konta i czytelnych kopii
Twoje klucze i frazy nigdy nie opuszczają telefonu, a udostępniane elementy wychodzą z niego tylko zaszyfrowane.
Od wzoru do klucza
Gdy rysujesz sigil, Sigilock zamienia w telefonie sekwencję punktów w materiał do klucza. Sam wzór nigdy nie jest zapisywany. Zostaje połączony z 32-bajtowym sekretem wygenerowanym w twoim telefonie i przechowywanym w pęku kluczy iOS lub w Android Keystore. Ten sekret nigdy nie opuszcza urządzenia, więc sama kopia plików aplikacji nie wystarczy, by zacząć zgadywać.
Jedno i drugie przechodzi przez Argon2id, funkcję wymagającą dużo pamięci, zalecaną do haseł (RFC 9106), która działa natywnie w telefonie. Każda próba wymaga nie tylko czasu, ale też 64 MiB pamięci, a tego procesory graficzne ani specjalizowany sprzęt nie potrafią obejść. Liczba przebiegów jest kalibrowana na każdym telefonie tak, by zajmowała około 0,7 sekundy. Przy jednym odblokowaniu tego nie zauważysz; ktoś, kto próbuje wzorów jeden po drugim, odczuwa to za każdym razem.
wzór ──Argon2id(sól = 32-bajtowy sekret urządzenia w Keychain/Keystore,
64 MiB, przebiegi kalibrowane na ~0,7 s w każdym telefonie)──► ziarno
ziarno ──HKDF──► id slotu + klucz opakowujący ──► slots/p-<id> = AES-GCM(klucz główny)
fraza odzyskiwania (128 bitów) ──HKDF──► slots/r-<id> = AES-GCM(ten sam klucz główny)
klucz główny ──► zaszyfrowany indeks (elementy, klucze plików, notatki, albumy)
klucz pliku ──► vaults/<id>/blobs/<item> (fragmenty 1,5 MiB, nonce STREAM)Sejfy, sloty i wiarygodne zaprzeczenie
Każdy sejf ma losowy 256-bitowy klucz główny. Twój sigil i twoja fraza odzyskiwania odblokowują osobne „sloty”, czyli małe zaszyfrowane rekordy, z których każdy zawiera ten klucz główny. Nazwy slotów są wyprowadzane z samego sigilu, więc nic na dysku nie mówi, który slot należy do którego sejfu ani które sejfy są fałszywe. Wzór, który nie pasuje do żadnego slotu, niczego nie otwiera: ekran blokady to sygnalizuje, a próba trafia do twojego dziennika intruzów.
Na tym poziomie działa tryb awaryjny: otwarcie sejfu awaryjnego usuwa sloty wzorów wszystkich pozostałych sejfów w telefonie. Same sejfy pozostają nienaruszone i zaszyfrowane, a każdy z nich można później znów otworzyć jego frazą odzyskiwania.
Pliki, miniatury i notatki
- Każdy element dostaje własny losowy klucz i jest szyfrowany AES-256-GCM we fragmentach po 1,5 MiB z użyciem nonce STREAM, więc fragmentów nie da się niepostrzeżenie przestawić, podmienić ani uciąć.
- Indeks sejfu (lista elementów, klucze plików, notatki i nazwy albumów) jest szyfrowany kluczem głównym.
- Miniatury są odszyfrowywane wyłącznie do pamięci, a pamięć podręczna obrazów jest ustawiona tak, by nigdy nie zapisywać odszyfrowanych pikseli na dysku. Otwierane filmy i dokumenty są odszyfrowywane do folderu tymczasowego, który jest czyszczony przy każdym zablokowaniu i przy uruchomieniu aplikacji.
- Kopie tworzone przez selektor zdjęć i aparat są usuwane zaraz po zaszyfrowaniu.
Fraza odzyskiwania
Każdy sejf ma frazę z 12 słów ze standardowej listy BIP-39, która niesie 128 bitów losowości. Odblokowuje ona własny slot, niezależny od sekretu telefonu, i właśnie dlatego pozwala znów otworzyć sejf na nowym telefonie. Aby ponownie wyświetlić ją w aplikacji, trzeba narysować sigil.
Przed czym chroni Sigilock
- Przed kimś, kto bierze do ręki twój telefon, nawet odblokowany: sejf wymaga twojego sigilu, a nie kodu telefonu.
- Przed kimś, kto domaga się otwarcia sejfu: pokaż mu fałszywy sejf albo użyj sigilu awaryjnego.
- Przed kimś, kto kopiuje pliki aplikacji z telefonu: wszystko jest szyfrogramem, a każda próba odgadnięcia wzoru wymaga sekretu z tego telefonu i powolnego wyprowadzania klucza.
- Przed podglądaniem w przełączniku aplikacji, zrzutami ekranu i nagrywaniem ekranu.
- Przed kimś, kto patrzy, jak rysujesz, jeśli włączysz ukryty ślad.
A przed czym nie chroni
- Przed złośliwym oprogramowaniem lub przejętym systemem operacyjnym, który ma pełną kontrolę nad telefonem, gdy sejf jest otwarty.
- Przed utratą zarówno sigilu, jak i frazy odzyskiwania. Takiego sejfu nie otworzy nikt i tak właśnie ma być.
- Przed kimś z dostępem do systemu plików, kto policzy foldery sejfów. Zobaczy, ile ich jest, ale nie to, który wzór otwiera który sejf ani co jest w środku.
- Przed każdym, komu pokażesz swoje zdjęcia. Żadna aplikacja nie powstrzyma aparatu skierowanego na ekran.
Co opuszcza twój telefon
Żadne dane z twoich sejfów. Aplikacja nie ma konta ani analityki. Jedyny regularny ruch sieciowy to sprawdzanie subskrypcji: zakupy przechodzą przez Apple lub Google, a RevenueCat potwierdza twój plan na podstawie anonimowego identyfikatora i twoich potwierdzeń zakupu. Szczegóły znajdziesz w polityce prywatności.
Udostępnione sejfy
Udostępnienie zaczyna się od 12 losowych słów. Twój telefon wyprowadza z nich trzy rzeczy: identyfikator udostępnienia, token dostępu i klucz, który pieczętuje listę udostępnionych elementów. Pliki trafiają na serwer wciąż zaszyfrowane własnymi kluczami, które podróżują wyłącznie wewnątrz tej zapieczętowanej listy. Nasz serwer przechowuje szyfrogram i odciski SHA-256 tokenów, atomowo zlicza każde otwarcie i usuwa udostępnienie, gdy wygaśnie, wyczerpie limit otwarć albo gdy je zatrzymasz. Nigdy nie widzi klucza, nazwy pliku ani tych słów.
Kody i Face ID
Kod numeryczny przechodzi przez to samo wyprowadzanie Argon2id co wzór, więc nic w telefonie nie odróżnia sejfu z kodem od sejfu ze wzorem. Odblokowanie przez Face ID, Touch ID lub odcisk palca jest wyłączone, dopóki nie włączysz go dla jednego sejfu: jego klucz trafia wtedy do elementu pęku kluczy lub Keystore, który zwalnia tylko pozytywna weryfikacja biometryczna i który przestaje działać po ponownym zarejestrowaniu danych biometrycznych. Ta metoda omija wzór, więc oznacza wygodę kosztem wiarygodnego zaprzeczenia.
Kopie zapasowe
Kopia zapasowa jest wyłączona, dopóki nie włączysz jej dla sejfu. Pliki i indeks sejfu trafiają dokładnie w takiej postaci, w jakiej są w telefonie, czyli już zaszyfrowane, do twojego iCloud (CloudKit) albo do ukrytego folderu aplikacji na twoim Dysku Google. Lista zawartości kopii i rekord, który pozwala ją odnaleźć, są zapieczętowane kluczami wyprowadzonymi z frazy odzyskiwania sejfu, więc nowy telefon potrzebuje tylko frazy, a Apple ani Google nie mogą niczego z tego odczytać. Slot wzoru zostaje na starym telefonie, bo zależy od jego sekretu.
Zgłoś lukę w zabezpieczeniach
Wyślij nam zgłoszenie bezpieczeństwa z krokami, które pozwalają odtworzyć problem, i daj nam rozsądny czas na poprawkę przed publicznym ujawnieniem. Dane kontaktowe znajdziesz też w naszym pliku security.txt.